*Rushed Dead*

Monday..
it's 4:25pm pero nandito parin ako sa school. sa Nursing faculty room to be exact. asenso sila dito, may net na computers nila! test namin kaning umaga. nieta ang Chem, goodness! ang herap! okay lang naman sa Filipino't RVE. tolerable pa naman. pero kabado ako sa Math, proving at English. ewan ko lang kung may maisusulat pa ako. kabababa ko lang galing sa high school. nagtanung - tanong kase ako kina Frank at kay Sir Espejo kung paano ko gagawin yung interpretation namin for the tables kaya ako natagalan. gosh! kaloka. they tried to help me pero in the end, di ko rin masyadong naintindihan mga explanations nila, specifically, sir. anyway, medyo kainis kase ako ang namomroblema sa BRS namin. parang sakin natambak lahat, parang sakin nakasalalay grado namin. kainis. shitters talaga.

Sunday.. December 16, '07
libing ng baby cousin ko. si Shellie. niyametten, nawala na nga yung isa, pati ba naman siya, kinuha pa. 1 month pa lang ata siyang nabubuhay, pero nalagutan na agad. kainis talaga. wala na kaming bagong ading. first sana itong twins sa pamilya namin. kaya lang naudlot. iyakan kami. sayang. mourn. grieve. waah!! :'(

Saturday.. December 15, '07
wala na siya, huhuhu! wala na. wala na nga si Pia Shellie. kinuha na siya. iyak. cry. iyak. ang saya ko pa naman dahil nabilhan ako ng bagong blouse tapos mangyayari ito?!?! gawd! akala ko pa naman may lalaruin at aalagaan nanaman ako. the joys of an ATE kunam man! pagkagaling namin sa dept. store, nagpunta kami ng Bethany para sunduin si mama at si Charyz. then, diretso na sa bahay. Kina lola nilagay yung baby. goodness! she tiny, huh?!!? i wish you all can see her. you'll be amazed talaga.

...well, though it's painful, we have to let go. know what? sa mga araw na nabubuhay yung 2 namin bagong ading, i wasn't able to touch them, ever. kahit fingertip lang, kaso hindi eh. kaya iyak talaga ako when they told me they were dead. patago nga lang iyak ko. i don't know, pero kapag kaharap ko sila, pigil na pigil ako. SHELLIE!!!...